Գիրքը պատմում է Տոկիոյի մի փոքրիկ սրճարանի մասին, որտեղ կա խորհրդավոր աթոռ։ Այդ աթոռին նստելով՝ մարդը կարող է վերադառնալ անցյալի որևէ պահ, սակայն միայն որոշակի կանոններով․ ամենակարևորն այն է, որ անցյալը փոխել հնարավոր չէ, իսկ վերադարձը պետք է ավարտվի մինչև սուրճի սառելը։ Չորս տարբեր մարդկանց պատմություններ են, որոնք փորձում են հանդիպել անցյալից որևէ մեկի՝ ասելու չասված խոսքերը, հրաժեշտ տալու կամ հասկանալու իրենց հարաբերությունները։ Պատմությունների միջոցով այն խոսում է սիրո, ափսոսանքի, կորստի, ներողամտության և ներկան գնահատելու մասին։
